Yavrum,
Hani hüzün ekeriz ya gönül tarlasına,
Dert yeşerir ya içimizde,
Köklenir yürekte,
Parçalar bedeni,
Çıkar ortaya,
Biçeriz ya tane tane,
Kanlı kanlı.
İşte onlardır,
Onlardır ki,
Yaşamın suali;
Gerçekler.
Gerçekse eğer,
Kabul edilir, inatlaşılmaz.
Çekilip bir kenara,
Sigaralar sayılır kutusundan,
Çekilir içinden bir tanesi,
Hazmedilir duman,
Fazlaca, katranca…
Ve,
Uzanır ellerimiz yukarıya,
Umut dolu,
Bom boş ellerimizde;
Kaymasın, tut yavrum.
Doludur ellerimiz, ağırdır,
Terletir, taşıyamayız.
İşte o terimiz;
Tanrı paklığında,
Ana sütü kirli kalır yanında.
Bir yanıt yazın